poniedziałek, 19 sierpnia 2013

We are working!

Wczoraj miałam pierwszy prawdziwy trening ujeżdżeniowy od chyba tygodnia.

Na początku szło mi tragicznie, Vala przez cały czas uciekała z ustawienia, ja się wkurzałam, ona się wkurzała i nic z tego nie wychodziło. Było gorąco i dzięki temu moje nerwy jeszcze bardziej potęgowały, czyli jednym słowem było do KITU!

Po 20 minutach męczenia się z bojowym charakterem Valuchy, trenerka uznała, że wracamy na kółeczko (jeżdżę po prostu w kole wokół mojej trenerki).
Zaczęłyśmy od stępowania. Vala bardzo się nie chciała ostawić co pokazywała na każdym kroku, szamotała głową i stawała się coraz bardziej sztywniejsza w pysku. Zaczęły mnie barć nerwy, ale powiedziałam sobie, że jeżeli ja będę się denerwować to będzie jeszcze gorzej, a więc wzięłam głęboki oddech i nagle powoli zaczęło wychodzić.
W stępię i kłusie było już b. dobrze, więc zaczęłyśmy galopować, spokojnie bez nerwów i doszłyśmy do dobrego stanu na prawo i na lewo, kosztowało mnie to bardzo dużo wysiłku, ale poskutkowało :)

Dzisiaj i przez kolejne trzy dni jeżdżę sama i jeszcze muszę jeździć na koniu trenerki, więc jestem wykończona, na szczęście jest znośna pogoda.
Vala była dużo bardziej znośna niż wczoraj, popracowałyśmy dużo na przejściach i na kołach :)
Mimo wszystko nie lubię ujeżdżenia!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz