Dzisiaj miałam ostatnio trening skokowy przed zawodami, szczerze to nie popisałyśmy się i w dodatku znowu było na hali przez straszny deszcz i burzę.
Jeździłam z Marcinem, który przyjechał z innej stadniny z swoim koniem Rivierą (piękny koń). Najpierw skakaliśmy stacjonatę 80 cm z prawej i lewej potem tą samą stacjonatę tyle, że metrówkę. Nie było tak źle, ale ja w ogóle nie czułam tych skoków, tak samo jak Marcin! Niestety raz mi wyłamała, po prostu się zatrzymała. Potem skoczyliśmy jedną z najgorszych kombinacji, a mianowicie linię po łuku, bardzo tego nie lubię, pierwszy raz wyszedł nie taki zły, ale za to chyba drugi, wyszedł tragiczny, Vala zwolniła do kłusa, a ja ją niepotrzebnie wepchnęłam w tą stacjonatę, poprawka za to wyszła dobrze.
Pojechaliśmy oboje taki MINI MINI parkurek. Składał się z: łuku na prawo, wyjazd w lewo, stacjonata, która była pierwszą przeszkodą w lini, wyjazd na lewo, znowu łuk i metrowa stacjonata na lewo. Pierwszy raz wyszedł tragiczny (według mnie), tak samo u Marcina, a za to drugi był tak 6/10. Trenerka mówiła, że dobrze jechałam, za to mi się wydawało, że mogłabym jeszcze poprawić najazd w stacjonacie metrowej i łuk, ale co mi tam. Ostatnią przeszkodę jaką ustawiła p. Martyna to był okser metrowy, tego oksera skakało mi się chyba najlepiej.
Podsumowując nie szedł mi dzisiaj ten trening, ale co zrobić, mówią, że jak przed zawodami miało się zły trening, to na zawodach potem idzie dobrze, OBY TO BYŁA PRAWDA :D Jutro normalna jazda, a potem przepiękna Michałówka, relacje może uda mi się jeszcze napisać w sobotę wieczorem.
czwartek, 30 maja 2013
środa, 29 maja 2013
Kolejny trening w burzy.
Dzisiaj miałam zwykłą jazdę, ni to ujeżdżenie ni to skoki. Nie jeździło mi się za dobrze (na początku), byla strasznie twarda w pysku, nie chciała mi schodzić :( Po jakiś 15 minutach męki w końcu coś tam zaczęła kapować, że chodzi mi o to co ZAWSZE i zeszła... na chwilę, po czym znowu do góry! Zauważyłyśmy z Anią (dziewczyna, która jeździła na Cedyni), że zaciąga się na deszcz i to nie taki lekki, ale póki nie pada to trenerka powiedziała, że mamy sobie spokojnie jeździć. Zaczynałyśmy jeździć drążki jak się zerwał wielki wiatr, co skutkowało tym, że Vala cała się spięła i zaczęła narzucać swoje dziwne pomysły czyli odskakiwanie, przyśpieszanie, czyli to co lubię najbardziej :). Gdy zagalopowałyśmy rozpętała się mocna burza, grzmiało i wiało, ale w sumie nie padało zbyt mocno. Galop w sumie wyszedł nam dobrze, ale szczerze to dużo musiałam się nagadać do Valusi, że to są tylko drzewa, którymi kołysze wiatr. Można by uznać, że jestem jakąś wariatką, która gada do konia, ale mi to nie przeszkadza, czasem to jest jedyny sposób, żeby ją odciągnąć od wielu "strasznych" rzeczy. Po galopie znowu jeździliśmy drążki, ale niestety zaczęło strasznie zacinać takim mini deszczem, co było strasznie wkurzające. Drążki przejechaliśmy z jednej i drugiej strony i padło pytanie czy zostajemy na placu i jeździmy w tym deszczu, mocnym wietrze i grzmotach czy kończymy... Najpierw chciałyśmy zostać i pójść na żywioł, ale jak w pewnym momencie rąbnęło to nie było chwili wahania, "DO DOMU!!!" i bardzo dobrze, bo jak tylko rozsiodłaliśmy konie to tak lunęło jak z rynny. Przynajmniej było trochę adrenaliny :)
Jutro mam skoki, po raz ostatni przed zawodami, tak w sumie to zostały niecałe 3 dni do zawodów, o rany. Będzie fajnie... MAM NADZIEJĘ.
Jutro mam skoki, po raz ostatni przed zawodami, tak w sumie to zostały niecałe 3 dni do zawodów, o rany. Będzie fajnie... MAM NADZIEJĘ.
niedziela, 26 maja 2013
Prawdziwe zebranie!
Miałam przecudowny trening! Nie jeździłam sama, tylko z Tomkiem, szczerze powiedziawszy jestem mu bardzo wdzięczna, za to, że nauczył mnie jak powinnam prawidłowo zbierać Valę, aby się nie zawieszała, uciekała itp. Wyjaśniając.
Przyjechałam do stajni z myślą, że sobie dzisiaj sama pojeżdżę, wyciągnęłam Valusię, niestety okazało się, że przez wczorajszy deszcz nie była dworze i cały dzień stała, co równa się z nadmiarem energii... Gdy weszłam z nią na myjkę zaczęła się strasznie kręcić, jak nie ona, zazwyczaj stała bardzo grzecznie, w sumie wiedziałam czym to będzie skutkować. Po wyczyszczeniu i ubraniu jej zauważyłam, że Vala się bardzo za mną stęskniła, cały czas się przytulała, a jak ją czyściłam to się ciągle na mnie patrzyła, gdy od niej odeszłam na chwilę, zaczęła rżeć i chciała wyjść z stanowiska, kochany kucyś :)
Gdy weszłam na plac Vala zaczęła być bardzo nerwowa, więc zrobiłam z nią koło wokół placu, żeby się uspokoiła, niestety to było na nic. Wsiadłam na nią, a ona od razu chciała ruszyć kłusem. Tomek powiedział, że jak ją trochę rozgrzeje to coś mi pokaże. Na początku myślałam, że sobie żartuje, ale gdy dostałam komendę, że mam zakłusować na luźnej wodzy to coś mi tu nie grało, bo Tomek zawsze tak mówił jak chciał kogoś "wziąć na dywanik" czyli dać komuś kilku minutowy, ale bardzo pomocny trening. Tomek wstał i stanął w jednym punkcie na placu i kazał abym jeździła wokół niego. Zapytał się mnie jak zbieram Valę... I tu mnie zatkało, nie wiedziałam co powiedzieć, albo od czego zacząć, miałam tyle sposobów, które raz działały raz nie, że nie wiedziałam co powiedzieć (ale siara). Powiedział, że mam się zatrzymać podszedł do mnie chwycił wodze i powiedział, że mam cały czas dodawać łydkę i ją wypychać, a on zaczął coś majstrować przy tych wodzach i nagle Vala zeszła idealnie! MYŚLAŁAM, ŻE TO SEN, i oczywiście jak to Tomek zaczął się ze mnie śmiać, że mam twarz jakbym zobaczyła duchy (super!). Zaczął mi tłumaczyć jak mam ją zbierać. Najpierw mam wziąć wodzę w dwa palce (nie licząc kciuka) i mam bardzo mięciutko robić półparady, niestety cierpię na takie bardzo mocne spinanie nadgarstka przez co moja ręka robi się twarda, co nie pomaga mi. Pokazał mi jak ma dokładnie wyglądać ten ruch i w końcu po kilku próbach Vala zaczęła mi odpuszczać, dopiero wtedy mogłam zakłusować. W kłusie szło mi to bardzo dobrze i mimo jego założeniom, że dzisiaj mi na pewno nie odpuści, zmienił zdanie. Po raz pierwszy Vala chodziła naprawdę jak miód, była mięciutka i nie zawieszała się, nigdy nie miałam z nią takiego relaksu. Skończyłam ten trening bardzo pozytywnie, co prawda nie galopowałam, ale za to nauczyłam się rzeczy, która od dawna mi ciążyła na sercu.
Poszłam z nią na spacerek do lasu i tak dla pewności, jeszcze raz spróbowałam ją zebrać i wyszło w dosłownie 5 sekund! Jutro zobaczymy czy coś pozostało w tym móżdżku kochanej kobyłki.
Przyjechałam do stajni z myślą, że sobie dzisiaj sama pojeżdżę, wyciągnęłam Valusię, niestety okazało się, że przez wczorajszy deszcz nie była dworze i cały dzień stała, co równa się z nadmiarem energii... Gdy weszłam z nią na myjkę zaczęła się strasznie kręcić, jak nie ona, zazwyczaj stała bardzo grzecznie, w sumie wiedziałam czym to będzie skutkować. Po wyczyszczeniu i ubraniu jej zauważyłam, że Vala się bardzo za mną stęskniła, cały czas się przytulała, a jak ją czyściłam to się ciągle na mnie patrzyła, gdy od niej odeszłam na chwilę, zaczęła rżeć i chciała wyjść z stanowiska, kochany kucyś :)
Gdy weszłam na plac Vala zaczęła być bardzo nerwowa, więc zrobiłam z nią koło wokół placu, żeby się uspokoiła, niestety to było na nic. Wsiadłam na nią, a ona od razu chciała ruszyć kłusem. Tomek powiedział, że jak ją trochę rozgrzeje to coś mi pokaże. Na początku myślałam, że sobie żartuje, ale gdy dostałam komendę, że mam zakłusować na luźnej wodzy to coś mi tu nie grało, bo Tomek zawsze tak mówił jak chciał kogoś "wziąć na dywanik" czyli dać komuś kilku minutowy, ale bardzo pomocny trening. Tomek wstał i stanął w jednym punkcie na placu i kazał abym jeździła wokół niego. Zapytał się mnie jak zbieram Valę... I tu mnie zatkało, nie wiedziałam co powiedzieć, albo od czego zacząć, miałam tyle sposobów, które raz działały raz nie, że nie wiedziałam co powiedzieć (ale siara). Powiedział, że mam się zatrzymać podszedł do mnie chwycił wodze i powiedział, że mam cały czas dodawać łydkę i ją wypychać, a on zaczął coś majstrować przy tych wodzach i nagle Vala zeszła idealnie! MYŚLAŁAM, ŻE TO SEN, i oczywiście jak to Tomek zaczął się ze mnie śmiać, że mam twarz jakbym zobaczyła duchy (super!). Zaczął mi tłumaczyć jak mam ją zbierać. Najpierw mam wziąć wodzę w dwa palce (nie licząc kciuka) i mam bardzo mięciutko robić półparady, niestety cierpię na takie bardzo mocne spinanie nadgarstka przez co moja ręka robi się twarda, co nie pomaga mi. Pokazał mi jak ma dokładnie wyglądać ten ruch i w końcu po kilku próbach Vala zaczęła mi odpuszczać, dopiero wtedy mogłam zakłusować. W kłusie szło mi to bardzo dobrze i mimo jego założeniom, że dzisiaj mi na pewno nie odpuści, zmienił zdanie. Po raz pierwszy Vala chodziła naprawdę jak miód, była mięciutka i nie zawieszała się, nigdy nie miałam z nią takiego relaksu. Skończyłam ten trening bardzo pozytywnie, co prawda nie galopowałam, ale za to nauczyłam się rzeczy, która od dawna mi ciążyła na sercu.
Poszłam z nią na spacerek do lasu i tak dla pewności, jeszcze raz spróbowałam ją zebrać i wyszło w dosłownie 5 sekund! Jutro zobaczymy czy coś pozostało w tym móżdżku kochanej kobyłki.
2 dni przerwy...
Dzisiaj w końcu jadę do mojej Valusi! Nie byłam u niej przez całe dwa dni, strasznie się stęskniłam, mam nadzieję, że ona też.
Znowu jeżdżę sama, ale sobie zrobię trening z elementami ujeżdżenia. Chcę pogadać z panią Martyną, żebym miała czasem taki prawdziwy trening ujeżdżeniowy, sądzę że się zgodzi, w końcu idę trochę w jej ślady :) Pewnie będę żałowała swojej decyzji, bo ujeżdżenie z trenerką jest bardzo wyczerpujące, ale co mi tam, raz się żyje! We wtorek i środę skoki, a potem już tylko czekam do zawodów w Michałówce, będzie dobrze (mam nadzieję).
Znowu jeżdżę sama, ale sobie zrobię trening z elementami ujeżdżenia. Chcę pogadać z panią Martyną, żebym miała czasem taki prawdziwy trening ujeżdżeniowy, sądzę że się zgodzi, w końcu idę trochę w jej ślady :) Pewnie będę żałowała swojej decyzji, bo ujeżdżenie z trenerką jest bardzo wyczerpujące, ale co mi tam, raz się żyje! We wtorek i środę skoki, a potem już tylko czekam do zawodów w Michałówce, będzie dobrze (mam nadzieję).
czwartek, 23 maja 2013
Zawody już za tydzień!
We wtorek i środę miałam skoki, niestety nie wychodziły mi zbyt rewelacyjnie, ale tragedii nie było. We wtorek miałam pojedyncze skoki, a w środę parkur. O wiele lepiej szedł mi wczorajszy parkur, ale i tak to nie to samo co było przed tygodniem. Parkur składał się z stacjonaty na prawo, stacjonaty na lewo, okser na prawo, lina na lewo, okser na prawo i po łuku stacjonata, wszystkie przeszkody miały tak pomiędzy 80-90 cm.
Dzisiaj za to dałam Valusi trochę luziku, jeździłam sama, ponieważ moja trenerka pojechała na zawody do Wrocławia (trzymam kciuki) i dzisiaj jeździło mi się bardzo fajnie, oprócz tego, że odskakiwała od rzeczy, które widzi na co dzień to było naprawdę dobrze! Mamy na razie większy plac, bo nie ma teraz czworoboku tylko jest, caaaały plac do użytku, dzięki temu mogłam sobie dzisiaj pododawać w galopie (bardzo to lubimy).
Jutro jeździ na Vali inna dziewczyna (była dzierżawczyni), w sobotę robię jej wolne, w niedzielę trochę pojeździmy, a w poniedziałek zabieramy się do pracy, bo za tydzień MICHAŁÓWKA! Oprócz LL pojadę też sztafetę, tak dla zabawy :) mam nadzieję, że bedzie fajnie.
Dzisiaj za to dałam Valusi trochę luziku, jeździłam sama, ponieważ moja trenerka pojechała na zawody do Wrocławia (trzymam kciuki) i dzisiaj jeździło mi się bardzo fajnie, oprócz tego, że odskakiwała od rzeczy, które widzi na co dzień to było naprawdę dobrze! Mamy na razie większy plac, bo nie ma teraz czworoboku tylko jest, caaaały plac do użytku, dzięki temu mogłam sobie dzisiaj pododawać w galopie (bardzo to lubimy).
Jutro jeździ na Vali inna dziewczyna (była dzierżawczyni), w sobotę robię jej wolne, w niedzielę trochę pojeździmy, a w poniedziałek zabieramy się do pracy, bo za tydzień MICHAŁÓWKA! Oprócz LL pojadę też sztafetę, tak dla zabawy :) mam nadzieję, że bedzie fajnie.
sobota, 18 maja 2013
Obiecany filmik
https://www.youtube.com/watch?v=Xa4XOED6RR4
Niestety przesyłam wam link, bo coś się zepsuło i ie mogę przesyłać w tej wersji co kiedyś przesyłałam. Mam nadzieję, że obejrzycie :)
Niestety przesyłam wam link, bo coś się zepsuło i ie mogę przesyłać w tej wersji co kiedyś przesyłałam. Mam nadzieję, że obejrzycie :)
Bez wędzidła
Dzisiaj po raz pierwszy jeździłam na Valusi bez wędzidła, było naprawdę fajnie, lepiej mi się jeździ bez wędzidła niż z nim :)
Jeździła ze mną p. Paulina na Aiszy i Basia na Mambie, niestety one są w trochę niższej grupie więc p. Martyna zrobiła mi oddzielny trening i im, na szczęście mamy duży plac, który nam pozwala na tego typu kombinacje. Na początku myślałam, że jazda bez wędzidła okaże się wielką klapą, ale bardzo polubiłam takie treningi. Zaczęliśmy od kłusu, wyginania, składania itp. Zbieranie jej nie szło mi tak źle, mimo tego, że nie miałam wytoku, ale poradziłam sobie tak w miarę... Potem zaczęłam galopować, lepiej mi się galopowało na niej niż zazwyczaj, była rozluźniona i przyjemna, bardzo mi się podobało. Po galopie zostałam na kole i ćwiczyłam przejścia z galopu do kłusa i do stępa, jedyny minus była takie, że mi momentami zwiewała z koła.
Trenerka zaproponowała, że mogę sobie pojeździć drążki, uznałam, że czemu nie i dobrze myślałam. Drążki szły mi bardzo fajnie i oczywiście jak sobie radziłam na drążkach to trenerka ustawiła mi krzyżaczka. Pierwszy skok był masakryczny, chciałam zrezygnować z skakania, ale p. Martyna mnie zmusiła żeby jeszcze raz skoczyła i było bardzo dobrze :D Później zaczęły się skoki z galopu, ten sam krzyżaczek, ale Vala ma strasznie problemy z skakaniem na prawo z galopu, a tu... NIC, zero wyłamań czy jakiś kombinacji, jestem bardzo zadowolona z mojego Myszolka :))))
W następnym poście, filmik jak skacze krzyżaczka z galopu.
Jeździła ze mną p. Paulina na Aiszy i Basia na Mambie, niestety one są w trochę niższej grupie więc p. Martyna zrobiła mi oddzielny trening i im, na szczęście mamy duży plac, który nam pozwala na tego typu kombinacje. Na początku myślałam, że jazda bez wędzidła okaże się wielką klapą, ale bardzo polubiłam takie treningi. Zaczęliśmy od kłusu, wyginania, składania itp. Zbieranie jej nie szło mi tak źle, mimo tego, że nie miałam wytoku, ale poradziłam sobie tak w miarę... Potem zaczęłam galopować, lepiej mi się galopowało na niej niż zazwyczaj, była rozluźniona i przyjemna, bardzo mi się podobało. Po galopie zostałam na kole i ćwiczyłam przejścia z galopu do kłusa i do stępa, jedyny minus była takie, że mi momentami zwiewała z koła.
Trenerka zaproponowała, że mogę sobie pojeździć drążki, uznałam, że czemu nie i dobrze myślałam. Drążki szły mi bardzo fajnie i oczywiście jak sobie radziłam na drążkach to trenerka ustawiła mi krzyżaczka. Pierwszy skok był masakryczny, chciałam zrezygnować z skakania, ale p. Martyna mnie zmusiła żeby jeszcze raz skoczyła i było bardzo dobrze :D Później zaczęły się skoki z galopu, ten sam krzyżaczek, ale Vala ma strasznie problemy z skakaniem na prawo z galopu, a tu... NIC, zero wyłamań czy jakiś kombinacji, jestem bardzo zadowolona z mojego Myszolka :))))
W następnym poście, filmik jak skacze krzyżaczka z galopu.
czwartek, 16 maja 2013
Przerwa w skokach.
Najpierw opowiem po krótko o wczorajszym treningu. Wczoraj jeździło mi się w miarę, Vala była dość uparta i znowu odskakiwała od wielu rzeczy, ale tak było tylko do połowy treningu, ponieważ przez drugą połowę caly czas kłusowałam i galopowałam na zmianę. Robiłam to po to, żebym ja nauczyła się ciągłego ruchu ręką (półparady), co pomaga w ułożeniu głowy, no skutek był rewelacyjny, chodziła mi tak jak JA chciałam, a nie jak tak jak ona i schodziła mi nawet z tą głową w galopie! POSTĘP!
A więc niestety nie startuję w Szczepankowie, ponieważ moja trenerka nie dostanie wolnego i nie będzie mogła się ze mną zabrać, a ja sama wolę nie jechać na pierwsze zawody. Ale za to na pewno 1 czerwca jadę do Michałówki, albo do Trzcianki lub tu i tu, tyle, że Trzcianka jest od razu dzień po Michałówce... Trzeba będzie się jeszcze zastanowić. A teraz najgorsza wiadomość, jak na razie nie będę mogła skakać na Vali ponieważ dzisiaj był u niej weterynarz i robił jej zęby, przez co będę musiała jeździć na kantarze, już to widzę jak się rozwalam na płocie :D ale tak będę jeździła przez kilka dni, ale w ten weekend niestety nie poskaczę :(((((( W sobotę relacja z jazdy na kantarze.
A więc niestety nie startuję w Szczepankowie, ponieważ moja trenerka nie dostanie wolnego i nie będzie mogła się ze mną zabrać, a ja sama wolę nie jechać na pierwsze zawody. Ale za to na pewno 1 czerwca jadę do Michałówki, albo do Trzcianki lub tu i tu, tyle, że Trzcianka jest od razu dzień po Michałówce... Trzeba będzie się jeszcze zastanowić. A teraz najgorsza wiadomość, jak na razie nie będę mogła skakać na Vali ponieważ dzisiaj był u niej weterynarz i robił jej zęby, przez co będę musiała jeździć na kantarze, już to widzę jak się rozwalam na płocie :D ale tak będę jeździła przez kilka dni, ale w ten weekend niestety nie poskaczę :(((((( W sobotę relacja z jazdy na kantarze.
wtorek, 14 maja 2013
Strach ma wielkie oczy!
Wczoraj jeździłam sama, jak co poniedziałek. Na początku jazda zapowiadała się bardzo nieprzyjemnie, Vala cały czas się czegoś bała, odskakiwała od drzewka, które widzi codziennie, bała się nawet p. Kasi, która siedziała na kawaletce! Strasznie szalała. Zaczęłam od rozkłusowania, potem porobiłam kilka przejść z kłusa do stępa i jeździłam przez drążki, nie było tak źle, w sumie drążki szły mi najlepiej... Zaczął się galop, na lewo Valucha wystrzeliła jak proca, nie mogłam jej utrzymać, bardzo się rozhulała, ale potem już było dobrze. Na prawo za to nie mogłam jej rozpędzić, musiałam jej nawet kilka razy dodać bata żeby się rozgalopowała, w końcu udało mi się ja rozgalopować na długiej wodzy. Według innych, którzy jeździli w tym samym momencie wyglądąło to bardzo fajnie :)
Po tych galopach, Vala bardzo się uspokoiła, pięknie mi schodziła, była miękka w pysku i w ogóle było kompletnie inna niż na początku, zrobiłam z nią kilka przejść z kłusa do stój, wychodziły bardzo ładnie, byłam z niej dumna! Potem kłusowałam z nią chwilę na luźnej wodzy, dla niej to oznacza koniec treningu, ale nie dla mnie, zrobiłam jej taką dość niemiłą niespodziankę, bo zamiast przejść potem do stępa jeszcze raz ją zebrałam, Mysza bardzo się zdziwiła, ale nie sprzeczała się i udało mi się z nią poskładać. Koniec treningu jak najbardziej udany!
Do Szczepankowa niestety nie jedziemy :( ale za to 1 czerwca do Michałówki, oby było dobrze. Może tak musiało być z tym Szczepankowem... No nic. Powodzenia dla wszystkich, którzy startują w Szczepankowie! Niech wam się poszczęści!
Po tych galopach, Vala bardzo się uspokoiła, pięknie mi schodziła, była miękka w pysku i w ogóle było kompletnie inna niż na początku, zrobiłam z nią kilka przejść z kłusa do stój, wychodziły bardzo ładnie, byłam z niej dumna! Potem kłusowałam z nią chwilę na luźnej wodzy, dla niej to oznacza koniec treningu, ale nie dla mnie, zrobiłam jej taką dość niemiłą niespodziankę, bo zamiast przejść potem do stępa jeszcze raz ją zebrałam, Mysza bardzo się zdziwiła, ale nie sprzeczała się i udało mi się z nią poskładać. Koniec treningu jak najbardziej udany!
Do Szczepankowa niestety nie jedziemy :( ale za to 1 czerwca do Michałówki, oby było dobrze. Może tak musiało być z tym Szczepankowem... No nic. Powodzenia dla wszystkich, którzy startują w Szczepankowie! Niech wam się poszczęści!
sobota, 11 maja 2013
Brykanko.
Dzisiaj przyjechałam do stajni 10 minut przed jazdą, ale byłam spokojna bo myślałam, że będziemy tylko stępować, ponieważ dzisiaj był u Vali wet, ale okazało się, że jednak są skoki, leciutkie.
Kiedy zaczęłam czyścić Mysze zauważyłam, że ma na łopatce (trochę w stronę pyska) dość dużą ranę, na szczęście tylko mocno starta skóra. Zaczęłam myśleć z kim to ona się tak pożarła, pomyślałam z jakimi końmi była dzisiaj na padoku i najpierw poszłam do Granda, ale on nie miał śladów po bójce, obok niego stała Zośka (koń trenerki), zauważyłam, że ona też ma taką samą ranę i już było wszystko jasne, Zosia znowu "pokłóciła" się z Valą, ech te kobyły! Po skończeniu śledztwa wróciłam do czyszczenia Valuchy, popsikałam rankę i wszystko było dobrze.
Weszłam do hali i okazało się, że jednak będę dzisiaj sobie leciutko skakać. Zaczęłyśmy od szybkiej rozgrzewki i przeszłyśmy do skakania krzyżaczka z kłusa, było wszystko dobrze, gdyby nie fakt, że Vala strasznie brykała, ale się tym nie przejmowałam, bo już przywykłam. Po krzyżaczku skoczyłyśmy stacjonatkę na prawo, oczywiście skok skończył się brykiem i w końcu nadszedł czas na oksera... Mysza przed okserem strzeliła ma takiego bryka z grzbietu i zadu, że przez chwilę nie wiedziałam, co się stało, ale pojechałam dalej, skoczyłam oksera, po okserze przeszłam na chwilę do kłusa i tu nagle kolejny bryk, którego się kompletnie nie spodziewałam. Bardzo się wkurzyłam na Valentcię i kilka razy dałam jej po zębach (wiem, że trochę niehumanitarne, ale z tym brykiem już przesadziła), od tamtego czasu jak jej dałam karę, nawet nie spróbowała bryknąć czy coś wyminąć... Najwyraźniej muszę jej czasem dawać taka karę, żeby sobie nie zapamiętywała, że takie bryki są dozwolone. Gdy skończyłyśmy skakać oksera (było dobrze), trenerka ustawiła mi stacjonatę z straszakami, którą miałam jeździć po ósemce, była ustawiona równolegle do długich ścian, więc było trochę mało miejsca, żeby najechać z powodu niezbyt szerokiej hali, ale dałyśmy radę. Trening bylo nawet ok, gdyby nie te bryki i fakt, że strasznie bolała mnie głowa...
Zawody w Szczepankowie ciągle stoją pod znakiem zapytania, ponieważ pani Martyna (trenerka) nie wie czy będzie miała wolne w ten dzień, miejmy nadzieję, że tak. Po zawodach w Szczepankowie Vala będzie miała robione zęby więc przez tydzień będę musiała jeździć na kantarze, nigdy jeszcze tak nie jeździłam, mam nadzieje, że nie rozwali mnie na jakimś drzewie czy coś :D Jutro będę sobie 3o minut stępowała, super, ale w końcu zdrowie mojego kucyka jest najważniejsze.
Kiedy zaczęłam czyścić Mysze zauważyłam, że ma na łopatce (trochę w stronę pyska) dość dużą ranę, na szczęście tylko mocno starta skóra. Zaczęłam myśleć z kim to ona się tak pożarła, pomyślałam z jakimi końmi była dzisiaj na padoku i najpierw poszłam do Granda, ale on nie miał śladów po bójce, obok niego stała Zośka (koń trenerki), zauważyłam, że ona też ma taką samą ranę i już było wszystko jasne, Zosia znowu "pokłóciła" się z Valą, ech te kobyły! Po skończeniu śledztwa wróciłam do czyszczenia Valuchy, popsikałam rankę i wszystko było dobrze.
Weszłam do hali i okazało się, że jednak będę dzisiaj sobie leciutko skakać. Zaczęłyśmy od szybkiej rozgrzewki i przeszłyśmy do skakania krzyżaczka z kłusa, było wszystko dobrze, gdyby nie fakt, że Vala strasznie brykała, ale się tym nie przejmowałam, bo już przywykłam. Po krzyżaczku skoczyłyśmy stacjonatkę na prawo, oczywiście skok skończył się brykiem i w końcu nadszedł czas na oksera... Mysza przed okserem strzeliła ma takiego bryka z grzbietu i zadu, że przez chwilę nie wiedziałam, co się stało, ale pojechałam dalej, skoczyłam oksera, po okserze przeszłam na chwilę do kłusa i tu nagle kolejny bryk, którego się kompletnie nie spodziewałam. Bardzo się wkurzyłam na Valentcię i kilka razy dałam jej po zębach (wiem, że trochę niehumanitarne, ale z tym brykiem już przesadziła), od tamtego czasu jak jej dałam karę, nawet nie spróbowała bryknąć czy coś wyminąć... Najwyraźniej muszę jej czasem dawać taka karę, żeby sobie nie zapamiętywała, że takie bryki są dozwolone. Gdy skończyłyśmy skakać oksera (było dobrze), trenerka ustawiła mi stacjonatę z straszakami, którą miałam jeździć po ósemce, była ustawiona równolegle do długich ścian, więc było trochę mało miejsca, żeby najechać z powodu niezbyt szerokiej hali, ale dałyśmy radę. Trening bylo nawet ok, gdyby nie te bryki i fakt, że strasznie bolała mnie głowa...
Zawody w Szczepankowie ciągle stoją pod znakiem zapytania, ponieważ pani Martyna (trenerka) nie wie czy będzie miała wolne w ten dzień, miejmy nadzieję, że tak. Po zawodach w Szczepankowie Vala będzie miała robione zęby więc przez tydzień będę musiała jeździć na kantarze, nigdy jeszcze tak nie jeździłam, mam nadzieje, że nie rozwali mnie na jakimś drzewie czy coś :D Jutro będę sobie 3o minut stępowała, super, ale w końcu zdrowie mojego kucyka jest najważniejsze.
piątek, 10 maja 2013
Deszczowy trening.
Dzisiaj miałam bardzo fajny trening ujeżdżeniowy, ale niestety w hali z powody nadmiaru błota i deszczu... Mimo tego iż jazda była w hali to jeździło mi się dzisiaj znakomicie!
Zaczęliśmy jazdę rozkłusowaniem i jak zawsze musiałam najpierw skupić się na tym, żeby Valucha mi odpuściła i o dziwo nie było tak źle, nie wiem czy to jest kwestia tego, że zaczyna ufać mojej jeszcze niezbyt doświadczonej ręce, czy może miała taki dzień, ale mimo tego było dobrze. Po rozkłusowaniu i wyginaniu na kołach, zaczęliśmy ćwiczyć jazdę na zewnętrznej wodzy, szło mi to bardzo dobrze. Puszczałam wewnętrzną wodze i musiałam kręcić koła, skręcać tylko na zewnętrznej wodzy i wspierać się łydkami, szło mi to bardzo dobrze, czyli, że umiem robić coś poprawnie :D
Po kilku przejechaniu kółek na prawo i lewo zaczął się galop. Jak to w galopie na początku było trochę energii, ale po dwóch okrążeniach się uspokoiła i mogłyśmy normalnie pracować.
Potem zaczęliśmy ćwiczyć przejścia, bez strzemion, na szczęście bardzo to lubię :) Przejścia nam dzisiaj wychodziły naprawdę dobrze! W końcu Vala była podstawiona nie uciekała zbyt często z głową do góry, a ja mogłam się skupić na swoich błędach, czyli podciąganie kolana. Nadal jestem przekonania, że jazda bez strzemion jest łatwiejsza jeżeli chodzi o podciąganie tych moich kolan, bo jak wkładam nogę do strzemienia to czasami mi ta pięta ucieka do góry i jest komenda od trenerki: "ASIA PIĘTA!!!!!" :D No, a więc trening zakończyłyśmy bardzo pozytywnie.
Jutro do Valentci najprawdopodobniej przyjeżdża weterynarz, żeby ją zaszczepić, więc nie wiem jak to będzie z skokami, a za tydzień zawody w Szczepankowie! Tak szybko to zleciało. Ale chyba skoki będę miała w jakiś dzień w tygodniu, bo nie wiem jak to zrobimy inaczej, a jeszcze muszę zrobić zdolność... Tyle rzeczy na głowie, a tak mało czasu. Dobra koniec tej twórczości, do jutra!
Zaczęliśmy jazdę rozkłusowaniem i jak zawsze musiałam najpierw skupić się na tym, żeby Valucha mi odpuściła i o dziwo nie było tak źle, nie wiem czy to jest kwestia tego, że zaczyna ufać mojej jeszcze niezbyt doświadczonej ręce, czy może miała taki dzień, ale mimo tego było dobrze. Po rozkłusowaniu i wyginaniu na kołach, zaczęliśmy ćwiczyć jazdę na zewnętrznej wodzy, szło mi to bardzo dobrze. Puszczałam wewnętrzną wodze i musiałam kręcić koła, skręcać tylko na zewnętrznej wodzy i wspierać się łydkami, szło mi to bardzo dobrze, czyli, że umiem robić coś poprawnie :D
Po kilku przejechaniu kółek na prawo i lewo zaczął się galop. Jak to w galopie na początku było trochę energii, ale po dwóch okrążeniach się uspokoiła i mogłyśmy normalnie pracować.
Potem zaczęliśmy ćwiczyć przejścia, bez strzemion, na szczęście bardzo to lubię :) Przejścia nam dzisiaj wychodziły naprawdę dobrze! W końcu Vala była podstawiona nie uciekała zbyt często z głową do góry, a ja mogłam się skupić na swoich błędach, czyli podciąganie kolana. Nadal jestem przekonania, że jazda bez strzemion jest łatwiejsza jeżeli chodzi o podciąganie tych moich kolan, bo jak wkładam nogę do strzemienia to czasami mi ta pięta ucieka do góry i jest komenda od trenerki: "ASIA PIĘTA!!!!!" :D No, a więc trening zakończyłyśmy bardzo pozytywnie.
Jutro do Valentci najprawdopodobniej przyjeżdża weterynarz, żeby ją zaszczepić, więc nie wiem jak to będzie z skokami, a za tydzień zawody w Szczepankowie! Tak szybko to zleciało. Ale chyba skoki będę miała w jakiś dzień w tygodniu, bo nie wiem jak to zrobimy inaczej, a jeszcze muszę zrobić zdolność... Tyle rzeczy na głowie, a tak mało czasu. Dobra koniec tej twórczości, do jutra!
poniedziałek, 6 maja 2013
niedziela, 5 maja 2013
Trening do Zawodów cd...
Najpierw opiszę wczorajszy trening, a później dzisiejszy...
Wczoraj skakałam szeregi gimnastyczne, znowu, dwa krzyżaczki na skok wyskok, krzyżak na jedną fulę i kolejny krzyżak na dwie fule (na początku). Za pierwszym razem szło mi nawet dobrze, na lewo, ale na prawo nie potrafiłam wyjechać dwóch fuli... Ciągle zamiast dwóch skakałam jedną, a to przez to, że Vala miała bardzo dużo energii i nie umiałam jej przytrzymać w tym szeregu, niestety... Po wielu nieudanych próbach wsiadła na Valę trenerka. Na początku Mysza się strasznie szarpała i p. Martyna przeszła z nią "wojnę", którą wygrała, Vala skoczyła wybłagane dwie fule. Kiedy na nią wsiadłam z powrotem, przeskoczyłam wszystko idealnie, ręka trenerska to jednak dobra ręka :D Z dwóch ostatnich krzyżaczków zrobiły się dwie stacjonatki, pierwsza chyba 80 albo 90 a druga 100cm, szczerze, to te wysokości najbardziej nam pasowały (mój zdolny kucyś). Uwielbiam skakać przeszkody ponad metrowe, bo Vala bardziej się stara, żeby nie dotknąć tych drążków i skacze z większym zapasem oraz lepiej się składa dzięki czemu mi jest łatwiej, zdolne konisko :) W drugim poście prześle filmiki z wczorajszego treningu.
Dzisiaj skakałam parkur. Stacjonata na lewo, linia (stacjonata-okser) na lewo, linia (stacjonata-stacjonata) na prawo i szereg a dwie fule (stacjonata-okser). Nie było tak źle, gdyby nie to, że nie wyjeżdżałam zakrętu na drugą linię i na sam koniec Vala mi wyminęła przeszkodę, ale to była moja wina bo za bardzo wyjechałam zakręt, jak na złość, co nie?! :D Prześlę w drugim wpisie filmiki i będziecie widzieli masę moich błędów... Zapomniałabym, za dwa tygodnie (o ile znajdę transport) jadę do Szczepanowa na zawody! Czyli tak w sumie mam w planie 3 starty, Szczepanowo 19.05, Michałowice 1.06 i Mistrzostwa Poznania 15.06, moja trenerka mnie nie oszczędza :D
A tutaj takie zdjęcia z dzisiaj:
A o to nasz nowy lokator, ogier, Wiedźmin:
Po jeździe, kucyk <3
Wczoraj skakałam szeregi gimnastyczne, znowu, dwa krzyżaczki na skok wyskok, krzyżak na jedną fulę i kolejny krzyżak na dwie fule (na początku). Za pierwszym razem szło mi nawet dobrze, na lewo, ale na prawo nie potrafiłam wyjechać dwóch fuli... Ciągle zamiast dwóch skakałam jedną, a to przez to, że Vala miała bardzo dużo energii i nie umiałam jej przytrzymać w tym szeregu, niestety... Po wielu nieudanych próbach wsiadła na Valę trenerka. Na początku Mysza się strasznie szarpała i p. Martyna przeszła z nią "wojnę", którą wygrała, Vala skoczyła wybłagane dwie fule. Kiedy na nią wsiadłam z powrotem, przeskoczyłam wszystko idealnie, ręka trenerska to jednak dobra ręka :D Z dwóch ostatnich krzyżaczków zrobiły się dwie stacjonatki, pierwsza chyba 80 albo 90 a druga 100cm, szczerze, to te wysokości najbardziej nam pasowały (mój zdolny kucyś). Uwielbiam skakać przeszkody ponad metrowe, bo Vala bardziej się stara, żeby nie dotknąć tych drążków i skacze z większym zapasem oraz lepiej się składa dzięki czemu mi jest łatwiej, zdolne konisko :) W drugim poście prześle filmiki z wczorajszego treningu.
Dzisiaj skakałam parkur. Stacjonata na lewo, linia (stacjonata-okser) na lewo, linia (stacjonata-stacjonata) na prawo i szereg a dwie fule (stacjonata-okser). Nie było tak źle, gdyby nie to, że nie wyjeżdżałam zakrętu na drugą linię i na sam koniec Vala mi wyminęła przeszkodę, ale to była moja wina bo za bardzo wyjechałam zakręt, jak na złość, co nie?! :D Prześlę w drugim wpisie filmiki i będziecie widzieli masę moich błędów... Zapomniałabym, za dwa tygodnie (o ile znajdę transport) jadę do Szczepanowa na zawody! Czyli tak w sumie mam w planie 3 starty, Szczepanowo 19.05, Michałowice 1.06 i Mistrzostwa Poznania 15.06, moja trenerka mnie nie oszczędza :D
A tutaj takie zdjęcia z dzisiaj:
A o to nasz nowy lokator, ogier, Wiedźmin:
Po jeździe, kucyk <3
piątek, 3 maja 2013
Od ujeżdżenia aż po skoki.
Dzisiaj miałam bardzo dziwaczny trening, ponieważ byłam umówiona z trenerką na ujeżdżenie i tak było na początku do czasu aż zaczęłam jeździć drążki :D Mówiąc krótko zaczęło się na drążkach, a skończyło na metrowej stacjonacie...
Na pierwszego stępa pojechałam sobie do lasu (obie baaardzo lubimy), po powrocie zaczęłam sobie fajnie kłusować, nawet mi się dobrze składała (co prawda na wytoku, ale utrudnienie było to, że miałam te wędzidło podwójnie łamane). W kłusie robiłam kola wolty i wszystkie tam duperele :)
Pogalopowałam sobie na jedną i drugą stronę, a potem zaczęłyśmy jeździć drążki w kłusie w półsiadzie. Zapowiadało się dość niewinnie, do czasu aż pani Martyna nie zaczęła mi ustawiać wyższych drążków na galop. Okej, to mogłam jeszcze wytrzymać, skróciłam sobie strzemiona, bo cały czas jeździłam w długich na ujeżdżenie, a tu nagle trenerka ustawiła szereg gimnastyczny, dwie przeszkodę na jedną fule, najpierw była to zwykła 80, a po chwili 80 zmieniło się w 100!! Ale szło mi podobno bardzo dobrze, ja tak w sumie tego nie czułam, że było aż tak dobrze, ale wierzę trenerce ;)
Po kilku udanych przejazdach, gdy już sobie rozkłusowawywałam Valuchę zobaczyłam co skakałam, dopiero wtedy doszło do mnie, że jazda ujeżdżeniowa zmieniła się w trening skokowy i do tego na tym nowym wędzidle. W sumie, to na nim jeździ mi się o wiele lepiej, Vala jest luźna, miła w pysku i takie mam wrażenie, że mam nad nią kontrolę. Udany trening W DESZCZU zakończyłam miłym spacerkiem do lasu. My zdolniachy :D
Na pierwszego stępa pojechałam sobie do lasu (obie baaardzo lubimy), po powrocie zaczęłam sobie fajnie kłusować, nawet mi się dobrze składała (co prawda na wytoku, ale utrudnienie było to, że miałam te wędzidło podwójnie łamane). W kłusie robiłam kola wolty i wszystkie tam duperele :)
Pogalopowałam sobie na jedną i drugą stronę, a potem zaczęłyśmy jeździć drążki w kłusie w półsiadzie. Zapowiadało się dość niewinnie, do czasu aż pani Martyna nie zaczęła mi ustawiać wyższych drążków na galop. Okej, to mogłam jeszcze wytrzymać, skróciłam sobie strzemiona, bo cały czas jeździłam w długich na ujeżdżenie, a tu nagle trenerka ustawiła szereg gimnastyczny, dwie przeszkodę na jedną fule, najpierw była to zwykła 80, a po chwili 80 zmieniło się w 100!! Ale szło mi podobno bardzo dobrze, ja tak w sumie tego nie czułam, że było aż tak dobrze, ale wierzę trenerce ;)
Po kilku udanych przejazdach, gdy już sobie rozkłusowawywałam Valuchę zobaczyłam co skakałam, dopiero wtedy doszło do mnie, że jazda ujeżdżeniowa zmieniła się w trening skokowy i do tego na tym nowym wędzidle. W sumie, to na nim jeździ mi się o wiele lepiej, Vala jest luźna, miła w pysku i takie mam wrażenie, że mam nad nią kontrolę. Udany trening W DESZCZU zakończyłam miłym spacerkiem do lasu. My zdolniachy :D
czwartek, 2 maja 2013
Zmiany, zmiany.
Witajcie! Chciałam was poinformować, że dzisiaj jeździłam na wędzidle podwójnie łamanym (wcześniej jeździłam na wielokrążku). Ostatnio Tomek (instruktor) podpowiedział mi, że powinnam spróbować na innym wędzidle, ponieważ na tym wielokrążku strasznie się usztywnia i wygięcia czy cokolwiek innego średnio nam wychodzą, no więc spróbowałyśmy dzisiaj i powiem, że miał rację. Ale zaczynając od podstaw: Miałam je założyć wczoraj, ale okazało się, że mam za małe ogłowie (na wielokrążku inna jest wysokość wędzidła itp.), drugie ogłowie było w domu, wracać się do domu to trochę by zajęło, więc przełożyłyśmy tą jazdę z innym wędziłem na dzisiaj. Moje pierwsze wrażenie to było: "masakra, na tym wędzidle nic się nie daje na niej zrobić, w ogóle się nie chce zganaszować" itp. Ale po długim czasie pracy i "walki" z głową Valusi uznałam, że w sumie nie jest źle, jest rzeczywiście bardziej wyluzowana i milsza w pysku, a nie to co w tym wielokrążku, oprócz tego, że nie wychodziło mi zbytnio jej zbieranie to było bardzo rozluźniona, co mi pomagało. P. Martyna powiedziała, że jeszcze ja muszę się przyzwyczaić do tego wędzidła, bo ono jest dużo lżejsze, przez co trudniej będzie mi ją zganaszować, ale będzie mi się ją łatwiej prowadziło.
Bardzo się męczyłam na początku, w pewnym momencie chciałam powiedzieć, że nigdy więcej nie wsiądę na nią z tym wędzidłem, ale w końcu (prawie pod sam koniec) udało mi się dojść do ładu, mam nadzieję, że to był jakiś mały kroczek ku porozumienia się z tym delikatniejszym wędzidłem :) Uznałam, że na skoki nadal będę miała wielokrążek, bo w sumie wolę jeździć na nim i mieć więcej pewności, bo jak na razie to nie mam jakiegoś super zaufania do tego podwójnie łamanego, najwyraźniej muszę się sama przekonać. Aha, dzisiaj też jeździłam bez wytoku więc to dodawało mi jeszcze więcej utrudnień, ale moja kochana trenerka uznała, że nie mogę mieć tak łatwo. Taaa, jakby jazda z wytokiem była taka super łatwa :D
MOŻLIWE, ŻE 25 MAJA POJADĘ JESZCZE ZAWODY W RUSINOWIE!!!!!! Przed tymi Mistrzostwami Poznania, powoli włączam się w starty, oby było udane...
Bardzo się męczyłam na początku, w pewnym momencie chciałam powiedzieć, że nigdy więcej nie wsiądę na nią z tym wędzidłem, ale w końcu (prawie pod sam koniec) udało mi się dojść do ładu, mam nadzieję, że to był jakiś mały kroczek ku porozumienia się z tym delikatniejszym wędzidłem :) Uznałam, że na skoki nadal będę miała wielokrążek, bo w sumie wolę jeździć na nim i mieć więcej pewności, bo jak na razie to nie mam jakiegoś super zaufania do tego podwójnie łamanego, najwyraźniej muszę się sama przekonać. Aha, dzisiaj też jeździłam bez wytoku więc to dodawało mi jeszcze więcej utrudnień, ale moja kochana trenerka uznała, że nie mogę mieć tak łatwo. Taaa, jakby jazda z wytokiem była taka super łatwa :D
MOŻLIWE, ŻE 25 MAJA POJADĘ JESZCZE ZAWODY W RUSINOWIE!!!!!! Przed tymi Mistrzostwami Poznania, powoli włączam się w starty, oby było udane...
Subskrybuj:
Posty (Atom)