niedziela, 26 maja 2013

Prawdziwe zebranie!

Miałam przecudowny trening! Nie jeździłam sama, tylko z Tomkiem, szczerze powiedziawszy jestem mu bardzo wdzięczna, za to, że nauczył mnie jak powinnam prawidłowo zbierać Valę, aby się nie zawieszała, uciekała itp. Wyjaśniając.
Przyjechałam do stajni z myślą, że sobie dzisiaj sama pojeżdżę, wyciągnęłam Valusię, niestety okazało się, że przez wczorajszy deszcz nie była dworze i cały dzień stała, co równa się z nadmiarem energii... Gdy weszłam z nią na myjkę zaczęła się strasznie kręcić, jak nie ona, zazwyczaj stała bardzo grzecznie, w sumie wiedziałam czym to będzie skutkować. Po wyczyszczeniu i ubraniu jej zauważyłam, że Vala się bardzo za mną stęskniła, cały czas się przytulała, a jak ją czyściłam to się ciągle na mnie patrzyła, gdy od niej odeszłam na chwilę, zaczęła rżeć i chciała wyjść z stanowiska, kochany kucyś :)
Gdy weszłam na plac Vala zaczęła być bardzo nerwowa, więc zrobiłam z nią koło wokół placu, żeby się uspokoiła, niestety to było na nic. Wsiadłam na nią, a ona od razu chciała ruszyć kłusem. Tomek powiedział, że jak ją trochę rozgrzeje to coś mi pokaże. Na początku myślałam, że sobie żartuje, ale gdy dostałam komendę, że mam zakłusować na luźnej wodzy to coś mi tu nie grało, bo Tomek zawsze tak mówił jak chciał kogoś "wziąć na dywanik" czyli dać komuś kilku minutowy, ale bardzo pomocny trening. Tomek wstał i stanął w jednym punkcie na placu i kazał abym jeździła wokół niego. Zapytał się mnie jak zbieram Valę... I tu mnie zatkało, nie wiedziałam co powiedzieć, albo od czego zacząć, miałam tyle sposobów, które raz działały raz nie, że nie wiedziałam co powiedzieć (ale siara). Powiedział, że mam się zatrzymać podszedł do mnie chwycił wodze i powiedział, że mam cały czas dodawać łydkę i ją wypychać, a on zaczął coś majstrować przy tych wodzach i nagle Vala zeszła idealnie! MYŚLAŁAM, ŻE TO SEN, i oczywiście jak to Tomek zaczął się ze mnie śmiać, że mam twarz jakbym zobaczyła duchy (super!). Zaczął mi tłumaczyć jak mam ją zbierać. Najpierw mam wziąć wodzę w dwa palce (nie licząc kciuka) i mam bardzo mięciutko robić półparady, niestety cierpię na takie bardzo mocne spinanie nadgarstka przez co moja ręka robi się twarda, co nie pomaga mi. Pokazał mi jak ma dokładnie wyglądać ten ruch i w końcu po kilku próbach Vala zaczęła mi odpuszczać, dopiero wtedy mogłam zakłusować. W kłusie szło mi to bardzo dobrze i mimo jego założeniom, że dzisiaj mi na pewno nie odpuści, zmienił zdanie. Po raz pierwszy Vala chodziła naprawdę jak miód, była mięciutka i nie zawieszała się, nigdy nie miałam z nią takiego relaksu. Skończyłam ten trening bardzo pozytywnie, co prawda nie galopowałam, ale za to nauczyłam się rzeczy, która od dawna mi ciążyła na sercu.
Poszłam z nią na spacerek do lasu i tak dla pewności, jeszcze raz spróbowałam ją zebrać i wyszło w dosłownie 5 sekund! Jutro zobaczymy czy coś pozostało w tym móżdżku kochanej kobyłki.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz